Hotel Zakopane - Hotel Kasprowy Wierch, Hotel Giewont. Morskie Oko, Poraj, Muzeum Tatrzańskie, Kościół Parafialny w Zakopanem.

Zakopane

Zakopane turystyka

 

» Zakopane turystyka  » Tatry  » schroniska  » Zakopane Online  » noclegi  » imprezy  » poczta

W Zakopanem po Krupówkach spacerują ludzie z całego świata. Ulica ciągnie się na długości około 1100 m. Historycznie Krupówki są częścią Polany Krupowej. W połowie XIX wieku były wąska ścieżką łączącą zakopiańskie Nawsie przy ulicy Kościeliskiej z Kuźnicami. Ulicą stały się po 1870 roku, kiedy wzniesiono pierwsze domy. Ich nazwa pojawiła się z początkiem lat 80. ubiegłego wieku.

Przypomnijmy historię niektórych legendarnych budynków na Krupówkach.

Hotel Zakopane pod Giewontem, ul. Krupówki 1
Pierwszy hotel w Zakopanem, Budynek wzniesiono w roku 1885, należał do Romualda Kuliga. Hotel funkcjonował do roku 1939. Powojnie w Hotelu pod Giewontem miejsce znalazła szkolą zawodowa, później internat szkolny. Od kilkunastu lat na parterze znajdują się lokale handlowe.

Zakopane Kościół Parafialny pw. Świętej Rodziny, ul. Krupówki 1 a
Został wybudowany w latach 1877-1896 dzięki staraniom pierwszych proboszczów Zakopanego, księży Józefa Stolarczyka i Kazimierza Kaszelewskiego. Szereg projektów wykonał Stanisław Witkiewicz (boczne kaplice, drzwi wejściowe, witraże).

Zakopane Zespól Szkot Zawodowych im. Władysława Matlakowskiego, ul. Krupówki 8
Najstarsza szkoła zawodowa w Zakopanem wybudowana w 1883 roku. Kontynuuje tradycje szkoły syncerskiej powstałej z inicjatywy Towarzystwa Tatrzańskiego (1876). Obecnie szkoła kształci młodzież w zawodach budowlanych.

Zakopane Muzeum Tatrzańskie im. dr. Tytusa Chałubińskiego, ul. Krupówki 10
Budynek w stylu zakopiańskim wzniesiony według projektu Stanisława Witkiewicza i Franciszka Mączyńskiego, Historia budowy sięga roku 1913, kiedy to nastąpi ło poświęcenie kamienia węgielnego. Otwarcie muzeum miało miejsce w 1922 roku. W salach ekspozycyjnych na parterze znajdują się zbiory I piętrze - przyrodnicze i geologiczne.

Zakopane Dworzec Tatrzański, ul. Krupówki 12.
Na miejscu obecnego budynku stal budynek drewniany, wzniesiony w 1881 roku, który był siedzibą Towarzystwa Tatrzańskiego, niestety spłonął w roku 1900. Obecny, murowany obiekt wybudowano w 1903 roku. Była to jedna z pierwszych prób zastosowania stylu zakopiańskiego w budownictwie murowanym. W Dworcu Tatrzańskim znajdowały się: Towarzystwo Tatrzańskie, Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe oraz restauracja słynąca ze spotkań literatów i taterników. W roku 1922 pożar po raz kolejny zniszczył Dworzec tatrzański i znów rozpoczęto odbudowę. Obecnie w Dworcu Tatrzańskim ma swoją siedzibę PTTK, Kolo Przewodników Tatrzańskich i Nocny Klub.

Zakopane Hotel Giewont (róg Krupówek i ulicy Kościuszki)
W pierwszych latach XX wieku, w miej scu obecnego Hotelu Giewont stalą słyn na Cukiernia Zakopiańska. W 1919 roku zakupił ją Franciszek Trzaska, uznany restaurator (prowadził m. in, Jamę Michalika, w Krakowie w latach 1916-1919). Wkrótce, Cukiernia Zakopiańska, stała się restauracją znaną w całej Polsce. Odbywały się w niej koncerty muzyki kameral nej, dancingi, konkursy piękności. Nad restauracją Trzaski znajdował się Klub Zakopiański, w którym spotykali się artyści, pisarze. Klub był również organizatorem głośnych, wspaniałych karnawałów zimowych (niezapomniane parady przebierańców). W czasie okupacji Niemcy przebudowali restaurację Trzaski na Hotel.

Zakopane Morskie Oko, ul. Krupówki 30
Morskie Oko zostało wybudowane przez Władysława Dzikiewicza w roku 1897. Już w dwa lata później wielki pożar na Krupówkach zniszczył znaczną część drewnianego budynku, a właściciel zosta) oskarżony o podpalenie. Sąd wydal jed- nak wyrok uniewinniający i Dzikiewicz uzy- skał wysokie odszkodowanie. Dzięki tym pieniądzom przystąpił do wybudowania nowego Morskiego Oka - tym razem już murowanego. W rok po oddaniu hotelu (1900) powstała w nim sala teatralno-wi- dowiskowa, którą zaprojektował Stanisław Witkiewicz. Na scenie tej występowały sła- wy polskiej kultury: Helena Modrzejewska, Ludwik Solski, Mieczysława Ćwiklińska, Hanka Ordonówna, Karol Szymanowski, Ada Sari, Wanda Witkomirska, Światoslaw Richter, Kaja Danczowska, Ewa Demar- czyk, Czesław Niemen. Sceniczne deski gościły również Teatr Formistyczny Stani- sława Ignacego Witkiewicza. W wieczo- rach literackich brali udział: Jan Kaspro- wicz, Władysław Orkan, Stefan Żeromski. Morskie Oko gościło wielu znanych polity- ków: Ignacego Daszyńskiego, Wincentego Witosa, Wojciecha Korfantego, Romana Dmowskiego. Podczas remontu sali w latach 1937- 1939 rozebrano loże teatralne, które zaku- pił proboszcz z Zebu (rodzinna wieś obec- nego właściciela Morskiego Oka) i ada- ptował je na... konfensjonaty. Przedtem loże zostały poświęcone. W czasie okupacji, w sali widowiskowej przetrzymywano więźniów, których potem wywożono do obozu koncentracyjnego w Ptaszowie koło Krakowa. W latach 50. w piwnicach Morskiego Oka grupa zakopiańskich plastyków (m.in. Tadeusz Brzozowski) stworzyła Klub Plastyka. Późniejszy użytkownik zamienił klub na magazyn. W 1959 roku Morskie Oko przejął Skarb Państwa i zaczęty się kłopoty. Wprawdzie nadal odbywały się koncerty, spektakle te- atralne, ale schyłek świetności tego miej- sca był aż nadto widoczny. W trakcie FIS 1962 roku w Morskim Oku zainstalowano automaty wydające prezerwatywy, l to za darmo! W 1978 roku wiatr halny powalił dach i uszkodził strop budynku. Sala te- atralna została zamknięta. Dziesiątki na- rad, naukowych ekspertyz, debat telewi- zyjnych, apeli świata kultury i sztuki nic nie dały - sala pełniła rolę magazynu przed- siębiorstwa turystycznego. W 1989 roku Morskie Oko zostaje zwró- cone właścicielom. Wkrótce jego nabywcą zostaje góralski biznesmen Andrzej Stoch (jeden z najbogatszych ludzi w Polsce według tygodnika "Wprost"). Przystępuje do modernizacji obiektu. W grudniu 1992 r. zostaje otwarty Sam Bar, Coctail Bar, piwnica jazzowa, karczma góralska. W piwnicy jazzowej zagrali czołowi polscy jazzmani, m.in. Zbigniew Namystowski.

Zakopane Bazar Polski, ul. Krupówki 41
Dom wybudowano w latach 1910-1911 na terenie należącym do Władysława Za- moyskiego. Budynek zaprojektował Franci- szek Mączyński. Na parterze zlokalizowano sklepy, m.in. Bazar Polski, na piętrze odby- wały się wystawy plastyczne. W latach 30. w budynku mieścił się Zarząd Miejski. Zgodnie z planami hr. Zamoyskiego, piętro budynku miało służyć stałej ekspo- zycji wyrobów polskich z trzech zaborów. Pierwszą taką wystawę sztuki zorganizo- wano w 1911 roku. Pierwszą nagrodę zdo- był wówczas Władysław Skoczyłaś za pracę "Stary Góral". Od 1912 roku wystawy plastyczne w Bazarze Polskim or- ganizowało Towarzystwo "Sztuka Podhalańska". Organizacja ta została za- łożona w 1909 roku przez grupę przeby- wających w Zakopanem artystów i działa- czy kultury. Jej celem było przede wszyst- kim popieranie artystów plastyków po- przez urządzanie wystaw i zakupywanie dziel. Zadaniem Stowarzyszenia było rów- nież wpływanie na rozwój i podnoszenie poziomu artystycznego podhalańskiej sztuki ludowej. Pierwszym członkiem ho- norowym Sztuki Podhalańskiej został Sta- nisław Witkiewicz, na prezesa wybrano Ja- na Gwalberta Pawlikowskiego. W skład Zarządu weszli m.in.: Władysław Skoczy- łaś, Karol Klosowki, Kazimierz Brzozowski, Wojciech Brzega, Stanisław Gałek, Ma- riusz Zaruski. 2 lutego 1912 roku otwarto w Bazarze Polskim pierwszą dużą wystawę malar- stwa i rzeźby. Wśród wystawców byli m.in.: Stanisław Witkiewicz, Stanisław Wy- spiański, Władysław Jarecki, Alfred Terlec- ki, Karol Klosowski, Władysław Skoczyłaś, Wojciech Brzega, Stanisław Gałek. Artystyczne tradycje "Sztuki Podhalań- skiej" kontynuuje reaktywowane 21 marca 1984 roku Stowarzyszenie noszące tę sa- mą nazwę. Dziś w budynku Bazaru Pol- skiego znajdują się delikatesy PSS Spo- łem, natomiast w części pierwszego piętra - Galeria BWA oraz Stowarzyszenie "Sztu- ka Podhalańska".

Zakopane Poraj, ul. Krupówki 50
Dom wzniesiony został w roku 1887, w stylu szwajcarskim. Spełniał rolę pensjo- natu i hotelu do czasu II wojny światowej. Potem zamieniono go na dom mieszkalny. Poraj swą sławę zawdzięcza restauracji, którą prowadził Zenon Olbrycht, w latach 1957-1971. Można było w Poraju zjeść wyborne pstrągi, smażone rydze, wypić wytworne trunki. Gośćmi Poraju byli znani ludzie kultury, sztuki i polityki.

Zakopane Kasprowy Wierch, ul. Krupówki 50 b
Budynek został wzniesiony w 1890 roku i spełniał rolę zakładu wodoleczniczego. Od roku 1936 pełnił funkcje hotelu. Po dru- giej wojnie światowej mieściła się w nim siedziba przedsiębiorstwa komunalnego. W roku 1992 Kasprowy Wierch zakupili Da- nuta i Ludwik Kamasińscy, którzy rok póź- niej reaktywowali

Zakopane Hotel Kasprowy Wierch. Zośka, ul. Krupówki 77
Dom wybudowany w roku 1900, w stylu zakopiańskim z przeznaczeniem na pen- sjonat. W latach 1923 - 1928 przyjmowała w nim gości Maria Witkiewicz, matka Sta- nisława Ignacego Witkiewicza. Dziś na parterze budynku znajdują się lokale han- dlowe, a w piwnicach gastronomiczne

zakopane promocja